ستاره دنباله دار

190

ghameshirin — Thu, 10 May 2012 12:28:00 GMT

می‌بویم گیسوانت را

تا فرشته‌ها حسودی کنند

شانه می‌زنم موهایت را

تا حوری‌ها سرک بکشند از بهشت برای تماشا

شعر می‌گویم برای تو

تا کلمات کیف کنند

مست شوند

بمیرند …

و دست‌هایت بوی نور می‌دهند / مصطفی مستور

189

ghameshirin — Tue, 28 Feb 2012 00:22:00 GMT

من كه توي ِخودم بودم. كاري به كار كسي نداشتم،

داشتم زندگي‌ام را ميكردم مثل همه آدمهايي كه دارند

زندگي‌شان را ميكنند.

حواسم به خودم بود. به اينكه صبحها قبل از رفتن به شركت

حداقل يك ليوان شير بخورم .

حواسم به واليبالم بود كه لااقل دو جلسه در هفته تمرين كنم

حتي اگر درد زانويم گاهي زمين گيرم كند.

مراقب خورد و خوراكم باشم تا مبادا وزنم اضافه شود و هيكلم بهم بريزد

عصرها گاهي از هفت حوض تا ميدان صد را تنهايي قدم ميزدم .

سعي ميكردم تولد كسي يادم نرود، كه ميرفت.

ميدانستم ماهي يكبار سر زدن به كتابفروشيهاي انقلاب

و خمار شدن از بوي قفسه كتابها و خريدن حداقل يك كتاب واجب است

گاهي اس ام اس ميزدم به كسي، كه نامش را

بيش از هفت سال بود در فون بوك موبايلم نگه داشته بودم.

من خيلي چيزها را نميدانستم . بلدشان نبودم

نميدانستم چشم انتظاري و پريشاني درديست كه درد زانو

در برابرش هيچ و حتي كمتر از آن است .

من معني ابتلا را هيچوقت نفهميده بودم .

نميدانستم بي قراري تن يعني چه

نميدانستم عطر جا مانده‌ي كسي در يك بعدازظهر،

روي گودي گردن آدم ، ميتواند شب چه بلايي سر آدم آورد

كه آدم چقدر ناتوان ميشود از نگه داشتن لحظه هاي با هم بودن..

نميدانستم كه وقتي دستت بوي كرم دستي را بگيرد،

هيچوقت دوست نداري آنرا بشوري

من خيلي كوچك بودم كه نميدانستم يك لبخند، فقط يك لبخند

ميتواند تمام دنياي آدم شود

من هيچ چيزي نميدانستم تا،

تا وقتي كه تو آمدي

تويي كه در پس ِ پشت موهايِ سياهت

دو تا چشمه‌ي خورشيد داري كه هر بار كه زلفهايت را

با انگشتان ظريفت كنار ميزني دنيايم را پر از زندگي و گرما ميكني

تويي كه باران چشمهايت را ميتواني صدقه سر ابرهاي بهاري كني

تا تمام شكوفه ها به احترامت سر تعظيم خم كنند ...

188

ghameshirin — Wed, 22 Feb 2012 17:52:00 GMT

اي همه غمگين، اگر تنها شدي، من با توام

خسته دل،از هر كه، وز هرجا شدي،من باتوام

گر ،به كنج بي كسي آميختي با درد خويش

دلگران از مردم دنيا شدي ، من با توام

از غمت گريان منم ، گر تا سحر مانند شمع

اشكريزان در دل شبها شدي، من با توام

اي عزيز همزبان ، اي همنفس ، اي هموطن

خسته گر ، از گنبد مينا شدي، من باتوام

اشك غمگينان دلم خون ميكند ، اي واي من

ناله كمتر كن، اگر تنها شدي ، من باتوام

در شب سرد زمستان روح من در كومه هاست

چون اسير لشكر سرما شدي ، من باتوام

كامران بودي اگر، جانت سلامت، شاد باش

ور، به كام درد جانفرسا شدي، من باتوام

" اي دو چشم اشك ريزان در دل شبهاي تار

هر زمان از دست غم، دريا شدي، من باتوام"

187

ghameshirin — Mon, 20 Feb 2012 11:22:00 GMT

حذف شد

/*- يادآوري

186

ghameshirin — Sun, 19 Feb 2012 11:33:00 GMT

كاش ميگفتي كه كتاب چشمهايت

كه وقتي باز ميشود مثل آفتاب

نور را ميپاشد به تاريكي روزگارم

چند برگ است

كه هر چه ورق ميزنم

باز انگار صفحه اولم ...

185

ghameshirin — Thu, 16 Feb 2012 00:29:00 GMT

از دیشب تا چند دقیقه‌ی قبل یکسره باران می بارید و

بر خوردشان با شیشه های پنجره

آهنگی درام ازشان میساخت

که با شدت باد هارمونی‌اش تغییر میکرد .

حالا دیگر دقایقی است که باران بند آمده

و هوا هم هنوز کامل روشن نشده

یکی از سپیده‌دم های زمستان است که کل شهر را

مه گرفته جوری که نور ِ چراغ خیابان

که هر شب گوشه تختش را روشن می کرد را

به زور میتوانست ببيند .

خیابانها خلوت و همه جا ساکت بود

و تنها صدایی که مي آمد صدای جاروی مامور شهرداری بود

که داشت کم کم دور میشد

بی رمق خودش را جمع کرد زیر پتو.

دوست نداشت گرمای تخت را با سردی هوای اتاق عوض کند

باز این صبح و این هوا هوایی‌اش كرد تا

لب‌تابش را روشن کند و بنویسد از زنی که

روسری‌اش آبی بود با گلهای سفید

و یک روز مثل امروز در امتداد یک خیابان ِخیس ِ مه گرفته

آنقدر رفت که دیگر دیده نشد

و با رفتنش همه چیز را با خود برد ...

/*= ترم جديد شروع شده

انگيزه‌اي براي درس دادن نيست هنوز .

184

ghameshirin — Sun, 12 Feb 2012 07:58:00 GMT

بعضي ها هستند كه از چشمانشان تو هميشه زيبايي

وقتي غمگين و خسته و آشفته اي باز هم زيبايي و نيازي نيست

ظاهرت را برايشان شاد نگه داري

نيازي نيست هي به خودت رنگ و لعاب بدهي و خودت را بولد كني

با موهاي به هم ريخته هم برايشان زيبايي

لازم نيست موقع عكس گرفتن مثل هنر پيشه ها

فيگورهاي عجيب و غريب بگيري يا چهره ات را نورپردازي كني تا

ضعف هاي صورتت كمتر پيدا باشد

آنها تو را هميشه زيبا ميبينند حتي اگر قدت كوتاه و

دماغت قوزدار باشد و ميدانند كه زيبا ديدن

به قد بلند و دماغ سربالا و چشم و ابروي مشكي

و دندانهاي مرتب سفيد و ..... نيست

چونكه بلدند كسي را كه ميخواهند زيبا ببينند و تو را همان طور

كه هستي دوست بدارند ، نه يك بغل كم ، نه يك بغل زياد

بعضي ها بلدند....

183

ghameshirin — Tue, 07 Feb 2012 17:45:00 GMT

حالا كه عاشقانه هايم دوباره گل كرد بگذار برایت بنویسم كه

مستی چشمهایت / گرمی نفس هایت / مهربانی آغوشت

عطر تنت / خال كنار لبت /چانه خوش فرمت / ابروهای ضخيم و مرتبت

گودی گردنت و مستي چشمهايت ( دو بار گفتما ) همه یکطرف ...

دستانت كه چكیده دنیاست یکطرف

که وقتی در دستم باشند

لبریز می شوم از حرفهایی از این دست ...

/*- آخرای اسفند عازم بهشتم

عكسهايش هم اينجا و اينجا و اينجاست

لطفا حلالم كنيد .

برای همدیگر دعا كنیم ....

همين

/*= آهنگ زير هم تقديم به همه دوستاني كه براي پست قبل

كامنت گذاشتن

182

ghameshirin — Sat, 04 Feb 2012 14:05:00 GMT

پشت‌سر همه آدمهایی که حالا به سنی رسیده اند که وارد

یک رابطه بسته دونفره شوند، گذشته‌ای ست

اما بعضی ها وقتی وارد این رابطه میشوند

همش از گذشته يكديگر فرار میکنند و نمی خواهند از آن

چیزی بدانند. بی گذشته، یکدیگر را می خواهند

شاید چون اگر بفهمند کسی قبلا بوده

که تو در کنارش بودی و روزهایی از زندگی ات را شریکش شدی

اذیت شوند،

نگران شوند،

نمی خواهند یاد بگیرند که الانت

بی تاثیر از آدمهای گذشته‌ات نیست.

آنها شکستن هایت را ندیده اند

خوشی‌ها و ناخوشی‌هایت را هم

از دوست داشتنها و دوست داشته شدن هایت

چیزی نمیدانند

سختی ها و صبوریهایی را که گاهن از توان‌ات هم

بیشتر بوده را ندیده اند.

نمیدانند بعضی از نرسیدنها چه بر سرآدم میآورد

نمیدانند شکسته شدن و بعد با زحمت و به تنهایی سر پا شدن

به این آسانی هم نیست که من الان دارم مینویسم.

آدمها همین الان ِ تو را می خواهند همین جوری که الان هستی

بدون آنکه بدانند چه گذشته ای تو را اینقدر خواستنی و کامل کرده

آدم اگر كسی را می خواهد باید كامل بخواهد ، از پایه بخواهد

نه نصفی از زندگی اش را

181

ghameshirin — Wed, 01 Feb 2012 07:35:00 GMT

تو که مژه‌های بلندت و انحنای کنج پلک‌هایت

ناز چشم‌هایت را می‌برد تا عرش خدا،

خودت خوب میدانی که خواب راحت ِ من

وقتی‌است که رخوت عاشقانه و مستی‌اش

گرمای تن ِ تو باشد .

حال ميداني ، عصر هايي كه كنار هم بودنمان

جفت و جور نميشود

پريشاني‌اش به حدي‌است كه دیگر هیچکس

مجنون را به نام ِ درخت های بید ِ دنیا نمی‌زند.